Η μεγαλύτερη γεωοικονομική ιδέα του 21ου αιώνα επιστρέφει στο προσκήνιο
Μία από τις πιο φιλόδοξες υποδομές που έχουν ποτέ συλληφθεί στην ιστορία της ανθρωπότητας επανέρχεται στο διεθνές προσκήνιο, καθώς η Ρωσία αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την κατασκευή υποθαλάσσιας σήραγγας που θα συνδέει την Ασία με τη Βόρεια Αμερική.
Την αποκάλυψη έκανε ο ειδικός εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin για θέματα επενδύσεων και οικονομικής συνεργασίας με ξένες χώρες, Kirill Dmitriev, στο περιθώριο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (SPIEF), δηλώνοντας στο τηλεοπτικό δίκτυο Zvezda ότι Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες αναμένεται να υπογράψουν συμφωνία που θα αφορά τον σχεδιασμό της σήραγγας μεταξύ της ρωσικής Chukotka και της αμερικανικής Αλάσκας.
«Αύριο υπογράφουμε συμφωνία ότι συνεχίζουμε τον σχεδιασμό του τούνελ.
Το τούνελ θα γίνει.
Θα είναι ένα από τα μεγάλα έργα υποδομών μεταξύ των χωρών μας», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς αποτελεί ίσως την πιο αισιόδοξη δημόσια δήλωση Ρώσου αξιωματούχου για κοινό αμερικανορωσικό έργο μετά την έναρξη της ουκρανικής κρίσης και την επιβολή δυτικών κυρώσεων στη Μόσχα.
Αν το σχέδιο προχωρήσει, θα πρόκειται για ένα έργο που δεν θα αλλάξει μόνο τις σχέσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, αλλά θα μπορούσε να μεταμορφώσει το παγκόσμιο εμπόριο, τις μεταφορές και τη γεωπολιτική ισορροπία σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Kirill Dmitriev
Ένα όνειρο ηλικίας άνω του ενός αιώνα
Η ιδέα σύνδεσης της Ρωσίας με τη Βόρεια Αμερική μέσω του Βερίγγειου Πορθμού δεν είναι καινούργια.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα μηχανικοί, γεωγράφοι και πολιτικοί οραματίζονταν μία μόνιμη χερσαία σύνδεση μεταξύ των δύο ηπείρων.
Το σημείο όπου χωρίζονται η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες απέχει μόλις περίπου 85 χιλιόμετρα, γεγονός που καθιστά θεωρητικά εφικτή την κατασκευή μίας γιγαντιαίας σήραγγας ή ενός συνδυασμού σηράγγων και γεφυρών.
Κατά καιρούς παρουσιάστηκαν σχέδια που προέβλεπαν όχι μόνο σιδηροδρομική σύνδεση αλλά και ενεργειακούς αγωγούς, δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και τηλεπικοινωνιακές υποδομές που θα συνέδεαν τις δύο πλευρές του Ειρηνικού.
Ωστόσο, ο Ψυχρός Πόλεμος και η διαχρονική αντιπαλότητα Μόσχας και Ουάσιγκτον μετέτρεψαν το όραμα σε ουτοπία.
Σήμερα, μέσα σε ένα νέο διεθνές περιβάλλον ανακατατάξεων, το σχέδιο φαίνεται να επανέρχεται στο τραπέζι.
Οικονομικός σεισμός για το παγκόσμιο εμπόριο
Η πιθανή σύνδεση Αλάσκας και Chukotka θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες γεωοικονομικές επαναστάσεις των τελευταίων δεκαετιών.
Για πρώτη φορά στην ιστορία θα υπήρχε θεωρητικά συνεχής χερσαία σύνδεση από τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Μόσχα, το Πεκίνο, το Βερολίνο ή ακόμη και τη Σαγκάη.
Τα εμπορεύματα θα μπορούσαν να μεταφέρονται μέσω ενός ενιαίου σιδηροδρομικού δικτύου που θα συνέδεε τη Βόρεια Αμερική με την Ευρασία, μειώνοντας σημαντικά την εξάρτηση από τις θαλάσσιες μεταφορές.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι ένα τέτοιο έργο θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους εμπορικούς διαδρόμους και να αναδιαμορφώσει τις εφοδιαστικές αλυσίδες που σήμερα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα λιμάνια και τις θαλάσσιες οδούς.
Η σημασία του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε μια εποχή κατά την οποία οι θαλάσσιες μεταφορές αντιμετωπίζουν κινδύνους από πολεμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές εντάσεις και αποκλεισμούς στρατηγικών περασμάτων όπως η Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά του Hormuz.
Το μήνυμα πίσω από τις δηλώσεις Dmitriev
Πέρα όμως από τη μηχανική και οικονομική διάσταση, οι δηλώσεις του Kirill Dmitriev έχουν και σαφές πολιτικό περιεχόμενο.
Η Μόσχα επιχειρεί να δείξει ότι, παρά τις κυρώσεις και τη σύγκρουση με τη Δύση μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, εξακολουθεί να βλέπει τις Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο ως στρατηγικό αντίπαλο αλλά και ως πιθανό οικονομικό εταίρο σε επιλεγμένους τομείς.
Η αναφορά σε μία τόσο εμβληματική υποδομή στέλνει μήνυμα ότι η Ρωσία επιθυμεί να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους συνεργασίας με την Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα σε έργα που θα μπορούσαν να αποφέρουν τεράστια οικονομικά οφέλη και στις δύο πλευρές.
Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη πρόταση παρουσιάζεται ως απόδειξη ότι η οικονομική συνεργασία μπορεί να επιβιώσει ακόμη και σε περιόδους βαθιάς πολιτικής αντιπαράθεσης.
Τα τεράστια εμπόδια
Παρά τον εντυπωσιακό χαρακτήρα του σχεδίου, οι προκλήσεις παραμένουν τεράστιες.
Η περιοχή του Βερίγγειου Πορθμού χαρακτηρίζεται από ακραίες καιρικές συνθήκες, πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και γεωλογικές δυσκολίες που καθιστούν οποιοδήποτε κατασκευαστικό έργο εξαιρετικά απαιτητικό.
Το κόστος θα μπορούσε να ανέλθει σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ θα απαιτούνταν δεκαετίες για την ολοκλήρωση όχι μόνο της σήραγγας αλλά και των συνοδευτικών σιδηροδρομικών δικτύων σε Ρωσία, Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες.
Επιπλέον, παραμένει ασαφές κατά πόσο η αμερικανική κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε ένα τόσο φιλόδοξο έργο συνεργασίας με τη Ρωσία, δεδομένου του σημερινού γεωπολιτικού περιβάλλοντος.
Ο άνθρωπος που επανέφερε το σχέδιο
Το σχέδιο της σύνδεσης Αλάσκας και Chukotka επανήλθε στο προσκήνιο τον Οκτώβριο του προηγούμενου έτους, όταν ο Kirill Dmitriev δημοσίευσε ένα χειρόγραφο σχέδιο της διαδρομής της μελλοντικής σήραγγας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ιδέα του εστάλη από τον Αμερικανό Doug Sandström, ο οποίος εδώ και χρόνια υποστηρίζει την ανάγκη δημιουργίας μόνιμης σύνδεσης ανάμεσα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία.
Η δημοσιοποίηση του σχεδίου προκάλεσε έντονη συζήτηση τόσο στη Ρωσία όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες η ιδέα παρουσιάστηκε όχι ως θεωρητικό σενάριο αλλά ως πιθανό μελλοντικό επενδυτικό πρόγραμμα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η επιλογή του Dmitriev να προωθήσει δημόσια το συγκεκριμένο όραμα δεν ήταν τυχαία.
Ο επικεφαλής του RDIF θεωρείται ένας από τους βασικούς διαύλους οικονομικής επικοινωνίας της Ρωσίας με διεθνείς επενδυτές και η εμπλοκή του υποδηλώνει ότι η Μόσχα αντιμετωπίζει το σχέδιο ως σοβαρή μακροπρόθεσμη επένδυση.
Οι Αμερικανοί βλέπουν ευκαιρία
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η ιδέα δεν βρίσκει υποστηρικτές μόνο στη ρωσική πλευρά.
Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, ο πρώην σύμβουλος αμερικανικών προεδρικών εκστρατειών George Papadopoulos υποστήριξε δημόσια ότι η κατασκευή της σήραγγας είναι τεχνικά εφικτή και θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα οφέλη παρά κινδύνους τόσο στη Μόσχα όσο και στην Ουάσιγκτον.
Η τοποθέτησή του θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική καθώς προέρχεται από κύκλους που παραδοσιακά υποστηρίζουν την αναζήτηση νέων διαύλων συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Σύμφωνα με αυτή τη σχολή σκέψης, η δημιουργία ενός μόνιμου χερσαίου διαδρόμου ανάμεσα στις δύο ηπείρους θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης οικονομικής ανάπτυξης, να ενισχύσει τις εμπορικές ροές και να δημιουργήσει μια νέα γεωοικονομική πραγματικότητα στον Βόρειο Ειρηνικό.
Δεν είναι ουτοπία
Η συζήτηση για τη σήραγγα Αλάσκας – Chukotka μοιάζει σήμερα σχεδόν ουτοπική.
Όμως το ίδιο είχε συμβεί με το Eurotunnel που συνδέει τη Βρετανία με τη Γαλλία, με τη Διώρυγα του Suez ή ακόμη και με τον Παναμά, έργα που κάποτε θεωρούνταν αδύνατα.
Το γεγονός ότι Ρώσοι αξιωματούχοι μιλούν πλέον για επικείμενη συμφωνία σχεδιασμού, ότι Αμερικανοί αναλυτές χαρακτηρίζουν το έργο τεχνικά εφικτό και ότι το θέμα συζητείται επίσημα στο κορυφαίο οικονομικό φόρουμ της Ρωσίας, δείχνει ότι η ιδέα έχει περάσει από τη σφαίρα της φαντασίας στη σφαίρα της στρατηγικής σκέψης.
Αν τελικά υλοποιηθεί, δεν θα πρόκειται απλώς για τη μεγαλύτερη υποθαλάσσια σήραγγα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Θα αποτελέσει ίσως το μεγαλύτερο σύμβολο οικονομικής συνεργασίας ανάμεσα σε δύο χώρες που επί περισσότερο από έναν αιώνα καθόρισαν τις ισορροπίες του πλανήτη μέσα από ανταγωνισμό, κρίσεις και γεωπολιτικές συγκρούσεις.
Και τότε, η γραμμή που σήμερα χωρίζει τη Ρωσία από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Βερίγγειο Πορθμό θα μετατραπεί σε μία από τις σημαντικότερες γέφυρες του κόσμου.
www.bankingnews.gr
Την αποκάλυψη έκανε ο ειδικός εκπρόσωπος του Ρώσου Προέδρου Vladimir Putin για θέματα επενδύσεων και οικονομικής συνεργασίας με ξένες χώρες, Kirill Dmitriev, στο περιθώριο του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης (SPIEF), δηλώνοντας στο τηλεοπτικό δίκτυο Zvezda ότι Ρωσία και Ηνωμένες Πολιτείες αναμένεται να υπογράψουν συμφωνία που θα αφορά τον σχεδιασμό της σήραγγας μεταξύ της ρωσικής Chukotka και της αμερικανικής Αλάσκας.
«Αύριο υπογράφουμε συμφωνία ότι συνεχίζουμε τον σχεδιασμό του τούνελ.
Το τούνελ θα γίνει.
Θα είναι ένα από τα μεγάλα έργα υποδομών μεταξύ των χωρών μας», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς αποτελεί ίσως την πιο αισιόδοξη δημόσια δήλωση Ρώσου αξιωματούχου για κοινό αμερικανορωσικό έργο μετά την έναρξη της ουκρανικής κρίσης και την επιβολή δυτικών κυρώσεων στη Μόσχα.
Αν η συμφωνία λάβει επίσημη μορφή, θα πρόκειται για μία από τις ελάχιστες περιπτώσεις όπου οι δύο πυρηνικές υπερδυνάμεις επιλέγουν τη συνεργασία σε ένα έργο στρατηγικών διαστάσεων αντί της αντιπαράθεσης.????? Russia and the US will sign an agreement tomorrow on a tunnel across the Bering Strait, says Kirill Dmitriev.
— Aleksey The Great ??? (@aleksthgrt) June 4, 2026
▪️The countries will continue designing a tunnel between Russia and the US.
▪️"Tomorrow we are signing an agreement to continue designing the tunnel. The tunnel… pic.twitter.com/eBwAXQBEqg
Αν το σχέδιο προχωρήσει, θα πρόκειται για ένα έργο που δεν θα αλλάξει μόνο τις σχέσεις μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, αλλά θα μπορούσε να μεταμορφώσει το παγκόσμιο εμπόριο, τις μεταφορές και τη γεωπολιτική ισορροπία σε ολόκληρο τον πλανήτη.
Kirill Dmitriev
Ένα όνειρο ηλικίας άνω του ενός αιώνα
Η ιδέα σύνδεσης της Ρωσίας με τη Βόρεια Αμερική μέσω του Βερίγγειου Πορθμού δεν είναι καινούργια.
Από τα τέλη του 19ου αιώνα μηχανικοί, γεωγράφοι και πολιτικοί οραματίζονταν μία μόνιμη χερσαία σύνδεση μεταξύ των δύο ηπείρων.
Το σημείο όπου χωρίζονται η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες απέχει μόλις περίπου 85 χιλιόμετρα, γεγονός που καθιστά θεωρητικά εφικτή την κατασκευή μίας γιγαντιαίας σήραγγας ή ενός συνδυασμού σηράγγων και γεφυρών.
Κατά καιρούς παρουσιάστηκαν σχέδια που προέβλεπαν όχι μόνο σιδηροδρομική σύνδεση αλλά και ενεργειακούς αγωγούς, δίκτυα ηλεκτρικής ενέργειας και τηλεπικοινωνιακές υποδομές που θα συνέδεαν τις δύο πλευρές του Ειρηνικού.
Ωστόσο, ο Ψυχρός Πόλεμος και η διαχρονική αντιπαλότητα Μόσχας και Ουάσιγκτον μετέτρεψαν το όραμα σε ουτοπία.
Σήμερα, μέσα σε ένα νέο διεθνές περιβάλλον ανακατατάξεων, το σχέδιο φαίνεται να επανέρχεται στο τραπέζι.
Οικονομικός σεισμός για το παγκόσμιο εμπόριο
Η πιθανή σύνδεση Αλάσκας και Chukotka θα μπορούσε να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες γεωοικονομικές επαναστάσεις των τελευταίων δεκαετιών.
Για πρώτη φορά στην ιστορία θα υπήρχε θεωρητικά συνεχής χερσαία σύνδεση από τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Μόσχα, το Πεκίνο, το Βερολίνο ή ακόμη και τη Σαγκάη.
Τα εμπορεύματα θα μπορούσαν να μεταφέρονται μέσω ενός ενιαίου σιδηροδρομικού δικτύου που θα συνέδεε τη Βόρεια Αμερική με την Ευρασία, μειώνοντας σημαντικά την εξάρτηση από τις θαλάσσιες μεταφορές.
Οι αναλυτές εκτιμούν ότι ένα τέτοιο έργο θα μπορούσε να δημιουργήσει νέους εμπορικούς διαδρόμους και να αναδιαμορφώσει τις εφοδιαστικές αλυσίδες που σήμερα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα λιμάνια και τις θαλάσσιες οδούς.
Η σημασία του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη σε μια εποχή κατά την οποία οι θαλάσσιες μεταφορές αντιμετωπίζουν κινδύνους από πολεμικές συγκρούσεις, γεωπολιτικές εντάσεις και αποκλεισμούς στρατηγικών περασμάτων όπως η Ερυθρά Θάλασσα και τα Στενά του Hormuz.
Το μήνυμα πίσω από τις δηλώσεις Dmitriev
Πέρα όμως από τη μηχανική και οικονομική διάσταση, οι δηλώσεις του Kirill Dmitriev έχουν και σαφές πολιτικό περιεχόμενο.
Η Μόσχα επιχειρεί να δείξει ότι, παρά τις κυρώσεις και τη σύγκρουση με τη Δύση μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία, εξακολουθεί να βλέπει τις Ηνωμένες Πολιτείες όχι μόνο ως στρατηγικό αντίπαλο αλλά και ως πιθανό οικονομικό εταίρο σε επιλεγμένους τομείς.
Η αναφορά σε μία τόσο εμβληματική υποδομή στέλνει μήνυμα ότι η Ρωσία επιθυμεί να διατηρήσει ανοικτούς διαύλους συνεργασίας με την Ουάσιγκτον, ιδιαίτερα σε έργα που θα μπορούσαν να αποφέρουν τεράστια οικονομικά οφέλη και στις δύο πλευρές.
Ταυτόχρονα, η συγκεκριμένη πρόταση παρουσιάζεται ως απόδειξη ότι η οικονομική συνεργασία μπορεί να επιβιώσει ακόμη και σε περιόδους βαθιάς πολιτικής αντιπαράθεσης.
Τα τεράστια εμπόδια
Παρά τον εντυπωσιακό χαρακτήρα του σχεδίου, οι προκλήσεις παραμένουν τεράστιες.
Η περιοχή του Βερίγγειου Πορθμού χαρακτηρίζεται από ακραίες καιρικές συνθήκες, πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και γεωλογικές δυσκολίες που καθιστούν οποιοδήποτε κατασκευαστικό έργο εξαιρετικά απαιτητικό.
Το κόστος θα μπορούσε να ανέλθει σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ θα απαιτούνταν δεκαετίες για την ολοκλήρωση όχι μόνο της σήραγγας αλλά και των συνοδευτικών σιδηροδρομικών δικτύων σε Ρωσία, Καναδά και Ηνωμένες Πολιτείες.
Επιπλέον, παραμένει ασαφές κατά πόσο η αμερικανική κυβέρνηση είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε ένα τόσο φιλόδοξο έργο συνεργασίας με τη Ρωσία, δεδομένου του σημερινού γεωπολιτικού περιβάλλοντος.
Ο άνθρωπος που επανέφερε το σχέδιο
Το σχέδιο της σύνδεσης Αλάσκας και Chukotka επανήλθε στο προσκήνιο τον Οκτώβριο του προηγούμενου έτους, όταν ο Kirill Dmitriev δημοσίευσε ένα χειρόγραφο σχέδιο της διαδρομής της μελλοντικής σήραγγας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η ιδέα του εστάλη από τον Αμερικανό Doug Sandström, ο οποίος εδώ και χρόνια υποστηρίζει την ανάγκη δημιουργίας μόνιμης σύνδεσης ανάμεσα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρασία.
Η δημοσιοποίηση του σχεδίου προκάλεσε έντονη συζήτηση τόσο στη Ρωσία όσο και στις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες η ιδέα παρουσιάστηκε όχι ως θεωρητικό σενάριο αλλά ως πιθανό μελλοντικό επενδυτικό πρόγραμμα.
Αναλυτές εκτιμούν ότι η επιλογή του Dmitriev να προωθήσει δημόσια το συγκεκριμένο όραμα δεν ήταν τυχαία.
Ο επικεφαλής του RDIF θεωρείται ένας από τους βασικούς διαύλους οικονομικής επικοινωνίας της Ρωσίας με διεθνείς επενδυτές και η εμπλοκή του υποδηλώνει ότι η Μόσχα αντιμετωπίζει το σχέδιο ως σοβαρή μακροπρόθεσμη επένδυση.
Οι Αμερικανοί βλέπουν ευκαιρία
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η ιδέα δεν βρίσκει υποστηρικτές μόνο στη ρωσική πλευρά.
Τον Δεκέμβριο του περασμένου έτους, ο πρώην σύμβουλος αμερικανικών προεδρικών εκστρατειών George Papadopoulos υποστήριξε δημόσια ότι η κατασκευή της σήραγγας είναι τεχνικά εφικτή και θα μπορούσε να προσφέρει περισσότερα οφέλη παρά κινδύνους τόσο στη Μόσχα όσο και στην Ουάσιγκτον.
Η τοποθέτησή του θεωρήθηκε ιδιαίτερα σημαντική καθώς προέρχεται από κύκλους που παραδοσιακά υποστηρίζουν την αναζήτηση νέων διαύλων συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Σύμφωνα με αυτή τη σχολή σκέψης, η δημιουργία ενός μόνιμου χερσαίου διαδρόμου ανάμεσα στις δύο ηπείρους θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης οικονομικής ανάπτυξης, να ενισχύσει τις εμπορικές ροές και να δημιουργήσει μια νέα γεωοικονομική πραγματικότητα στον Βόρειο Ειρηνικό.
Δεν είναι ουτοπία
Η συζήτηση για τη σήραγγα Αλάσκας – Chukotka μοιάζει σήμερα σχεδόν ουτοπική.
Όμως το ίδιο είχε συμβεί με το Eurotunnel που συνδέει τη Βρετανία με τη Γαλλία, με τη Διώρυγα του Suez ή ακόμη και με τον Παναμά, έργα που κάποτε θεωρούνταν αδύνατα.
Το γεγονός ότι Ρώσοι αξιωματούχοι μιλούν πλέον για επικείμενη συμφωνία σχεδιασμού, ότι Αμερικανοί αναλυτές χαρακτηρίζουν το έργο τεχνικά εφικτό και ότι το θέμα συζητείται επίσημα στο κορυφαίο οικονομικό φόρουμ της Ρωσίας, δείχνει ότι η ιδέα έχει περάσει από τη σφαίρα της φαντασίας στη σφαίρα της στρατηγικής σκέψης.
Αν τελικά υλοποιηθεί, δεν θα πρόκειται απλώς για τη μεγαλύτερη υποθαλάσσια σήραγγα στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Θα αποτελέσει ίσως το μεγαλύτερο σύμβολο οικονομικής συνεργασίας ανάμεσα σε δύο χώρες που επί περισσότερο από έναν αιώνα καθόρισαν τις ισορροπίες του πλανήτη μέσα από ανταγωνισμό, κρίσεις και γεωπολιτικές συγκρούσεις.
Και τότε, η γραμμή που σήμερα χωρίζει τη Ρωσία από τις Ηνωμένες Πολιτείες στον Βερίγγειο Πορθμό θα μετατραπεί σε μία από τις σημαντικότερες γέφυρες του κόσμου.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών